فـانــــــوس دریـــــایی جنـــــوب
داستـان، شعـر، ترانـه، مقالـه 
نویسنده: حبیب - ۳ آذر ۱۳۸٧

دریا

بی ریا و بی تمناست

ای دریا یه مادره

هرچه داره تو دسش

روی سفره  مون می ذاره

 

ماسه

روی ماسه های ساحل

د ل آدم وا میشه

هرچه غم تو دلشه

یهووی رها میشه

 

 صدف

آسمون مونو دریا

گوهری تو دلشه

غروبها بیا ببینین

خورشید مرواریدشه

 

.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ
لینک دوستان
صفحات اختصاصی
امکانات وب


www.shereno.com
div style="position:fixed; left:0px; top:0px;">