هم نشین

رهاکن دگر

رسم این بی وفایی

بمیرم من از غم

امان از جدایی

ترادرتمام وجود وهمین پیکرم

تنیدم چوتاری دراین تاروپودم

منم سال وماه

هم نشین توای گل

نبینی عزیزم

تو جایی خاربی گل

به لطف تو و روی تو آن همه

بگیرند به دستان

تو را با من خار، بی واهمه. 

gol5.bmp?bfl8x0HBUFiAfA_JPayPerClick_Asf11.gif  

/ 0 نظر / 6 بازدید